İNSAN

İnsanoğlu ağlayarak gelir dünyaya,

Büyütülür,sevilir,günleri saya saya,

Gülücüklerle el sallar güneşe, aya,

Muhtaçtır bu çağda anayla,babaya.

Gençliğinde yaz bahara benzer,

Arı misali çiçekten çiçeğe gezer,

Sevdiğini bulunca,maniler dizer,

Sayar ana ile babayı,nede üzer.

Orta yaşta benzer bereketli yaza,

Kavuşmuş artık eşe,oğul ile kıza,

Çalışır,çırpınır,çıkmak ister düze.

Hayalleri, benzer deryayı denize.

Yaş erdi kemale,benzer dar güze,

Uyarır,öğütler verir,oğul ile kıza,

Hoşgörü ile bakar,yetime,öksüze,

Sevmez kötülükleri, getirir dize.

Gelmiştir son günleri,kara kış gibi,

Bükülür beli,incelir bileği,şiş gibi,

Hazırdır uçmaya,göçmen kuş gibi,

Uyan H.Ali’m,dünya bir düş gibi.

Hasan Ali YEŞİLYURT

15 ŞUBAT 2006