VEZİR’İM

Bin bir cefayla geldim,yetmiş yaşıma,

Hayatımda kış demedim kimsenin kuşuna,

Neşeyle gidip gelirdim ben kendi işime,

Ahirinde zalim felek düştü benim peşime.

            Bir gece sağımda ve kolumda başladı ağrı

            Minibüsle çıktım yola İmranlı’ya doğru,

            Acemi doktor bilemedi,nedendir bu ağrı,

            Ben inledikçe sızladı Elif’imin bağrı.

Kas ağrısıdır diye doktor beni köye saldı,

Yazılan reçeteyle aldığım son ilaç oldu.

Duyan komşular geçmiş olsuna geldi.

Kimse anlayamadı, ağrı gidip geldi.

            Pazartesi kesildi ağrı, güldü yüzüm,

            Düşündüm; bu dünyada ben öksüzüm.

            Yoktur dar günde başımda oğlum, kızım

            Kalbim tekledi,yeniden başladı sızım.

Salı günü kuşluk vaktinde kaçtım azrailden,

Abidin çeşmesinde bir daha yolumu kesti.

İmranlı hastanesinde aldığım son nefesti,

Elif’imin feryadı duyduğum tek sesti.

            Verdiler oksijeni,bindirdiler ambulansa,

            Binali’ye geç kalma ulaştır dediler Sivas’a,

            Hasan Ali,Halil,Celal çoktan girdiler yasa,

            Zara yolunda Azrail aldı beni demir kafese,

Zara hastanesinde doktorlar başıma toplandı,

Bütün vücudum ölüm işaretiyle kaplandı.

Dönüşüm olmadı,yaşamım burada tamamlandı.

Ortakta kardeşim Abdullah’ın yanı bana mekandı.

            Bütün dünyaya salındı bu kara haber,

            Cengiz,Hasgül geldiler dostlarla beraber,

            Hasan Ali’yi sardı, çaresiz yeni bir keder

            VEZİR Yeşilyurt’um, elveda bütün dostlar.

                        ELVEDA    !!!!!!!!!!!!!!!!!..............

                        25 TEMMUZ 2006 Salı saat 12

                           Hasan Ali YEŞİLYURT