YEŞİLYURT’UM

Yeşilyurt’um ben dostlar Yeşilyurt’um,

Bende Yeşilyurtlardan garip bir ferdim.

Severim ailemi, kimseyle olmaz derdim.

Mehmet dede ile Gülizar ebeyi gördüm.

Yeşilyurttan yeşerdi bir çok güzel fidan,

Abdullah ile Eliftir genç yaşta giden,

Vezir de onlara ulaştı,bilmem neden,

Sen niye sormazsın yeğenim neden?

Vezir Amcamız bize baba yarısıdır,

Ali ve Halil amca kalan gerisidir,

Uzakta olsa köyümüzün birisidir.

Arayıp sormak insanlık töresidir.

Akrabaları bağlayan kanlarımız var,

Dar günde sormayan canlarımız var.

Bir gün olur ki; sende kalırsın naçar,

Geniş günün dostunu kim ne yapar.

Hasanım, bilinmez kimin ahı tutar.

Hasan Ali YEŞİLYURT

2 Eylül 2006 cumartesi